|
 Povod za današnju konferenciju za novinare bila su dešavanja na reliciji grad – gradske opštine u proteklih desetak dana. Ovo je prvi put da su se gradske opštine upustile u ovakav vid protesta, koji je uključivao čak i štrajk, zbog neispunjenja obaveza grada. Interesantno je i to da opštine na čijem se čelu nalaze ljudi koji su iz iste stranke kao i gradonačelnik nisu uzele učešće u ovom protestu. One se ne nalaze u boljoj situaciji od ostalih gradskih opština već je, jednostavno, u pitanju partijska direktiva. To znači da i oni funkcionišu u istim uslovima kao i ostale opštine, ali ne smeju da se bune. Opštine koje su se pobunile učinile su to sa pravom.
Prema rečima Miloša Grozdanovića, odbornika u Skupštini Grada Niša, Liberalno demokratska partija je krajem prošle godine pretpostavljala da do ovoga može doći i zbog togaje u Skupštini Grada Niša podnela amandmane na Predlog odluke o utvrđivanju prihoda koji pripadaju gradu, odnosno gradskim opštinama i rasporedu transfernih sredstava iz budžeta Grada Niša gradskim opštinama u 2011. godini. „Gradsko veće je, međutim, odbilo naše amandmane i usvojilo svoj predlog. Po tom predlogu ustupanje prihoda od: poreza na zarade je 4,5% ukupno (ili 0,9% po opštini); poreza na imovinu je 7,5% ukupno (odnosno 1,5% po opštini); poreza na druge prihode 3% ukupno (odnosno 0,6% po opštini). LDP smatra da su sredstva koja se gradskim opštinama prenose na ovaj način, sa jedne strane, nedovoljna za normalno funkcionisanje opština, dok sa druge strane ne deluju stimulativno na opštine da efikasnije i više rade, jer koliko god da budu radili i zalagali se, oni će dobiti isto.“ Zbog toga je Liberalno demokratska partija predložila preraspodelu budžetskih prihoda. Po tom predlogu, Grad Niš ustupa deo prihoda:
- od poreza na zarade u iznosu od 10% gradskim opštinama za zaposlene koji žive na teritoriji istih;
- od poreza na imovinu u iznosu od 10% gradskim opštinama za imovinu koja se nalazi na teritoriji istih;
- od poreza na druge prihode u iznosu od 5% ukupno, a pojedinačno svakoj gradskoj opštini po 1%.
Po ovom modelu, svakoj opštini bi se dala šansa da radeći bolje zaradi više. Naime, ukoliko bi svaka opština dobijala po 10% od prihoda ostvarenih na osnovu poreza na zarade, svako opštinsko rukovodstvo bi se trudilo da zaposli što više ljudi na svojoj teritoriji, jer bi svaki novi zaposleni donosio novi prihod. Ista je situacija i sa prihodom od poreza na imovinu. Ukoliko bi opština dobijala prihode srazmerno svojim kapacitetima, a ne kao do sada podjednako bez obzira na prihode, onda bi opštinsko rukovodstvo imalo interesa da sredi stanje u svojoj opštini, jer bi funkcionalniji i sređeniji sistem donosio veće prihode.
„Smisao uvođanja poreza na zarade i poreza na imovinu, te ustupanje istog lokalnim samoupravama, je da se isti vraća u sredine gde se ubire. Najbolje sagledavanje koje mere treba preduzimati na podizanju kvaliteta života jeste upravo u gradskim opštinama gde se ovi prihodi ostvaruju. Prenošenje ovih prihoda gradskim opštinama stvoriće uslove za brži razvoj, što u krajnjoj liniji obogaćuje ponudu Grada, čime bi se stvorili uslovi za investiciona ulaganja, kako grada u infrastrukturu, tako i na pripremu za investicina ulaganja zainteresovanih investitora.“ rekao je Grozdanović.
Raspodela ovih sredstava mora pratiti izvore, jer se u suprotnom se ne radi o ustupanju prihoda.
Prihode od poreza na druge prihode, po principu pravičnosti, treba u istoj meri raspoređivati gradskim opštinama.
„Ovakav način raspodele, pored toga što je pravičan, je i stimulativan za gradske opštine i njihove stanovnike jer stvaranjem boljih uslova za nove investicije na svojim teritorijama poboljšavaju i uslove života i rada.“ zaključio je Grozdanović.
Širi dalje!
|
